Ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας (γνωστός και ως Μεσιέ 31 ή με τη συντομογραφία Μ31) είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα, στον οποίο οφείλει και το όνομά του. Κατέχει ένα αξιοσημείωτο ρεκόρ: είναι το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο εύκολα ορατό με γυμνό μάτι, καθώς έχει φαινόμενο μέγεθος 3,4. Βρίσκεται σε απόσταση «μόλις» 2,54 εκατομμυρίων ετών φωτός και μαζί με τον Γαλαξία μας αποτελούν τους δύο μεγαλύτερους γαλαξίες της Τοπικής Ομάδας Γαλαξιών. Αν και είναι μεγαλύτερος από τον Γαλαξία μας, ο οποίος είναι ο δεύτερος σε μέγεθος στην Τοπική Ομάδα Γαλαξιών, πιθανότατα ο δικός μας περιέχει περισσότερη σκοτεινή ύλη και έχει συνολικά μεγαλύτερη μάζα.[9] Νέες παρατηρήσεις δείχνουν ότι ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας διαθέτει ένα τρισεκατομμύριο άστρα, δηλαδή 2,5 με 5 φορές περισσότερα από τον Γαλαξία μας.[10]
“The truth is out there…”
Ιστορικά στοιχεία και ονομασίες
Η πρώτη βεβαιωμένη μνεία του Γαλαξία της Ανδρομέδας γίνεται από τον Πέρση συγγραφέα Abd al Rahman Abu al Husain, πιο γνωστό ως Αλ Σούφι (Al Sufi), σε έναν χάρτη του έτους 964.[11] Αργότερα ο ίδιος τον περιγράφει ως «Το Μικρό Σύννεφο». Αιώνες μετά, εμφανίζεται σε ένα ολλανδικό χάρτη των άστρων που χρονολογείται πιθανότατα γύρω στο στο έτος 1500, χωρίς κανένα ειδικό σχόλιο.[12]
Ο πρώτος που περιέγραψε τον γαλαξία της Ανδρομέδας με τη βοήθεια τηλεσκοπίου υπήρξε ο Βαυαρός αστρονόμος Σίμων Μάριος.[11] Συγκεκριμένα, στο έργο του De Mundo Joviali σημειώνει ότι τον παρατήρησε στις 15 Δεκεμβρίου 1612 και ότι έμοιαζε με «τη φλόγα ενός κεριού όπως φαίνεται τη νύκτα μέσα από κέρας» (εκείνη την εποχή φύλακες για τη νύκτα έβγαιναν περιπολίες στις μικρές πόλεις της Ευρώπης εφοδιασμένοι με φανούς, τις φλόγες των κεριών, των οποίων προστάτευαν παράθυρα καλυμμένα με λεπτότατη επίστρωση κέρατος). Η περιγραφή αυτή δίνει μια καλή ιδέα σχετικά με την εμφάνιση του Γαλαξία της Ανδρομέδας όταν παρατηρείται με μικρό τηλεσκόπιο, αν και άλλοι αστρονόμοι του 17ου αιώνα τον περιέγραψαν διαφορετικά.
Το μέλλον…

Μετρήσεις δείχνουν ότι ο Μέγας Γαλαξίας της Ανδρομέδας πλησιάζει τον Γαλαξία μας με ταχύτητα 110 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (68,4 μίλια/δευτερόλεπτο), με πιθανότητα σύγκρουσης των δύο γαλαξιών σε 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.[41][42][43][44][45] [46] Αν συγκρουστούν, πιστεύεται ότι ο Ήλιος αλλά και οι άλλοι εμπλεκόμενοι αστέρες μάλλον δεν θα συγκρουστούν με αστέρες της Ανδρομέδας, λόγω των τεράστιων αποστάσεων μεταξύ των αστέρων[47] (αν και μερικοί αστέρες μπορεί να εκτιναχθούν εκτός γαλαξιών), αλλά ότι οι δύο γαλαξίες θα σχηματίσουν έναν τεράστιο ενιαίο ελλειπτικού σχήματος γαλαξία.[48] Η διαδικασία της ένωσης αυτής εκτιμάται ότι θα διαρκέσει 1 δις χρόνια.